arrow_drop_up arrow_drop_down

Obesitas en het gevecht om onze beperkte maaginhoud (2)

Vorige week, in deel een van deze blog, schreef ik over de verslavende werking van supermarktvoedsel vanwege de grote hoeveelheden suikers, vetten, zouten en verslavende toevoegingen die daarin zitten. De voedingsindustrie vecht om een zo groot mogelijk aandeel te mogen leveren aan het vullen van onze maag (geen grapje, ze praten over “increasing stomach share” ten opzichte van hun concurrenten). Kan het ze dan echt geen bal schelen dat zoveel mensen, ook kinderen, met overgewicht kampen? 

Maagaandeel is marktaandeel

Onderzoeksjournalist Michael Moss, schrijver van het boek Zout, Suiker, Vet sprak met veel topmensen uit de voedingsindustrie. Hij kreeg daarbij niet de indruk dat de voedingsindustrie grote stappen zal gaan maken om overgewicht tegen te gaan. De strijd met de concurrentie en de vrees om verlies van maagaandeel is te groot. Michelle Obama vroeg in 2010 om de hulp van de voedingsindustrie in de strijd tegen obesitas en verklaarde trots in een persconferentie dat de voedingsindustrie in Amerika had toegezegd om in 2012 1 biljoen calorieën minder in hun voedingsproducten te stoppen en in 2015 maar liefst 1,5 biljoen. Een sommetje van Michael Moss leert ons dat zelfs 1,5 biljoen minder calorieën in Amerika, minder is dan 1% op het totaal. Dat weegt erg weinig op een weegschaal.

De enige manier om obesitas en overgewicht tegen te gaan is om ons goed te realiseren dat veel voeding uit de supermarkt verslavend voor ons is. Het zoveel mogelijk vermijden van deze verslavende producten is de enige weg naar gezondheid en een gezond gewicht.

Iemand die verslaafd is, is ziek

We weten allemaal dat drugs, sigaretten en alcohol verslavende middelen zijn. Onze hele samenleving weet dit. Toch kiezen sommigen er bewust voor om (al dan niet in beperkte mate) deze te gebruiken. Wetende dat dit niet goed voor je is, kiest zo iemand daar op zo’n moment bewust voor.  Op het moment dat roken of drinken wél een probleem is geworden en niet meer in de hand is te houden, dan noemen we zo iemand verslaafd en hebben we als samenleving instanties waar zo’n persoon naartoe kan om af te kicken. Dat betekent vaak 0% alcohol of roken in de toekomst. Ik kan me er wel in vinden om een verslaafd persoon ziek te noemen. Vaak liggen hier diepere problemen aan ten grondslag die iemand tot dit punt hebben gebracht, want niemand kiest er bewust voor om verslaafd te worden.

Een kikker laat zichzelf dood koken

Als obesitas een ziekte is, dan is het naar mijn mening een verslavingsziekte zoals alcoholisme en roken. Het probleem is echter dat onze samenleving ons té zoete, té zoute en té vette supermarktvoedsel niet ziet als verslavend. Het overgrote deel van de bevolking ziet het dus óók niet. We zien de gevaren niet, ook al worden we steeds dikker en ongezonder. Het lijkt een beetje op het verhaal van de kikker. Als je een kikker in een pan heet water gooit, dan zal hij er gelijk uitspringen! Hij voelt dat het te heet voor hem is. Als je de kikker echter in een pan koud water stopt en die pan langzaam opstookt dan zal de kikker erin blijven zitten tot hij gekookt is. Hij heeft niet in de gaten dat hij in een ongezonde situatie verkeert.

Het heeft lang geduurd voordat officieel gezegd werd dat roken verslavend is én slecht voor de gezondheid. Naar mijn mening moet dit ook gaan gebeuren voor het overgrote deel van de voeding uit de supermarkt. Net als alcohol: prima voor een keertje maar pas op dat je er niet verslaafd aan raakt!

Bij een ziekte komt het medische circuit op gang

Ik las dat in Nederland obesitas sinds 1998 officieel geregistreerd staat als ziekte. Het medische circuit komt dus op stoom.  Op de site van de Nederlandse Obesitas Kliniek las ik: “De overmatige vetstapeling wordt veroorzaakt door een verstoring in de energiebalans, de hoeveelheid voedsel die wordt geconsumeerd overstijgt de hoeveelheid die nodig is voor de lichamelijke activiteit.” Nergens lees ik dat het om een verslaving gaat aan bepaalde voedingsproducten. Het gaat simpelweg om te veel eten zeggen ze. Behandeling van obesitas kan zonder of mét operaties maar in Arnhem ligt het ziekenhuis voor de operatie tegenover de obesitas kliniek. Voor het gemak.

Ik vrees dat maagbanden, liposucties en maagverkleiningen de behandelingen gaan worden tegen de ziekte obesitas. Ik ben bang dat er een stroom van medicijnen op ons af gaat komen die deze “ziekte” zullen gaan behandelen. Ik ben bang dat er artsen zijn die gaan zeggen: “Je kunt er niets aan doen, neem deze medicijnen maar”. Dit gebeurt nu met diabetes 2 patienten. Zij krijgen te horen dat ze álles mogen eten als ze maar genoeg insuline spuiten. Het inzetten van medicijnen gebeurt niet met mensen die verslaafd zijn. Hooguit tijdelijk als hulpmiddel bij het afkicken. Nooit voor de rest van hun leven. Afkicken is de enige duurzame oplossing.

“Ik ben ziek”  dus de oplossing moet van buiten mijzelf komen

Ik ben ook bang dat veel mensen met de diagnose “je bent ziek” in plaats van “je bent verslaafd” niet meer naar hun eigen verantwoordelijkheid en invloedssfeer kijken en de oplossingen buiten zichzelf gaan zoeken. “Ik ben ziek dus ik ben niet meer verantwoordelijk, mijn huisarts en de medische wereld zijn nu aan zet.” Ik ben bang dat deze mensen zich niet realiseren dat ze zelf heel veel kunnen doen om beter te worden. Dat in feite hun gezondheid altijd in handen van henzelf ligt. Het is heel makkelijk om het bij een ander neer te leggen en niet meer naar jezelf te kijken. Het is ook veel makkelijker om pillen te slikken dan je leefstijl te veranderen.

Ik ben ook bang dat er niemand van werkelijke invloed uit de medische wereld zal afstappen op onze voedingsindustrie en zal zeggen: “En nou ophouden met al die suikers, vetten en zouten. Lever jullie bijdrage aan een betere wereld en lever gezonde voeding voor gezonde mensen. Dat is waartoe jullie bedrijf op aarde is!”

Laten we obesitas bestrijden in de keuken

De Dalai Lama heeft ooit gezegd dat de veranderingen in de wereld zullen moeten komen van de vrouwen in het westen. Nou dames, daar kunnen we het mee doen. Zullen we de handschoen oppakken?

We kunnen stemmen met mes en vork. Het gezag over wat we eten in onze cultuur is ons afgepakt door de voedingsmiddelenindustrie. Het lijkt mij de hoogste tijd om dit weer terug te pakken. Laten we méér en méér verse producten kopen en hier weer zelf onze maaltijden mee (laten) maken. Ja, dat kost misschien wat meer tijd en energie. Maar ziek zijn kost nog veel méér tijd en energie! Laten we zorgen voor producten op tafel die geen overvloed aan suikers, vetten, zout en additieven nodig hebben om te verbloemen dat ze lang geleden in een land ver van ons vandaan zijn samengesteld in een fabriek. Producten die zonder toevoegingen naar karton smaken. Laten we onszelf en onze dierbaren weer voeden met (h)eerlijk voedsel, dat ons lichaam ook herkent als voedsel. Waarbij het duidelijk op tijd aangeeft wanneer het genoeg heeft gehad. Laten we obesitas bestrijden in de keuken met natuurlijke producten, niet in klinieken met operaties. 

Wil je weten wat je in de supermarkt met een gerust hart in je boodschappenkarretje kunt laden? Neem dan De Boodschappencoach van Ralph Moorman mee. Al je vragen worden beantwoord in deze unieke supermarktgids. Een echte aanrader!

Als je dit artikel waardevol vindt, help dan mee dit te verspreiden door het te delen met andere vrouwen. Dit kan door middel van de social media knoppen. Ik vind het ook altijd fijn als je een reactie achterlaat.

marlies

Door

marlies

op 5 July 2013

Als altijd weer een heel helder, duidelijk artikel, bedankt!!

Ingrid Langen

Door

Ingrid Langen

op 5 July 2013

Een krachtig pleidoor voor de eigen verantwoordelijkheid! Super, heb het gedeeld op Fb.

Pierre

Door

Pierre

op 5 July 2013

Ik ben geen vrouw maar ik ben het volledig met deze oproep eens en ik zal hem dan ook delen op FB. Ik merk in m'n omgeving steeds meer dat mensen zich bewust zijn van de voedingsmiddelenindustrie en dat zij hun leefgewoonten vaker onder de loep nemen en gezonder gaan eten. Een positieve ontwikkeling!

irma

Door

irma

op 5 July 2013

Ja, ik ben mij bewust van mijn verslaving en dus kies ik steeds vaker voor de gezonde dingen in de keuken. Daarnaast ben ik naar een psycholoog gestapt om uit te zoeken waarom ik iedere keer tóch weer terugval. Het stuk tussen de oren moet ook aangepakt worden. Gelukkig merk ik dat dat nu wel veel makkelijker gaat dan voorheen: ik voel me namelijk goed door het goede eten en dus heb ik meer energie over om te zorgen dat tussen mijn oren ook goed komt. Fijn weekend!

Nelleke

Door

Nelleke

op 8 May 2015

Dag irma. Lees vandaag je reactie. Hoe is het nu met je? Kon je de aanwijzingen volhouden? Is je doel bereikt? Groet, Nelleke

Gonny van Gogh

Door

Gonny van Gogh

op 5 July 2013

Dit is weer een supergoed dat je weer hebt geschreven, maar hopen dat de mensen het lezen maar nog beter ook gaan doen, bedankt Heb deze week het heerlijke recept van je gemaakt van wilde rijst, noten brood heb ik ook gemaakt maar jammer hij was iets te droog, kon geen cocos boter in de winkel kopen, ook niet bij het reformhuis, moet ik dan maar via het internet bestellen. wens je een heel fijn weekend, groetjes

Ineke

Door

Ineke

op 7 July 2013

Hoi Gonnie, Toevallig en ik ook op zoek gegaan naar kokosolie. Het is te koop in de biologische supermarkt Ekoplaza. Misschien is er één bij je in de buurt. Succes! Groetjes Ineke.

Nellie

Door

Nellie

op 6 July 2013

Tuurlijk een helder artikel, maar zo snel krijg je geen maagverkleining en het wordt nu afgedaan als iets heel ergs. Je vergroot het schuldgevoel bij een aantal mensen die een maagverkleining hebben ondergaan omdat zij geen andere uitweg meer zagen. Ik ben al jaren op "dieet" en net als iedere verslaving (want ja daar heb je absoluut gelijk in) grijp je terug naar oude gewoontes in tijden van bv stress. Dat jojo-effect is verschrikkelijk (ook voor je psychische gesteldheid!) waardoor ik uiteindelijk toch gekozen heb voor deze drastische operatie. Toch kan ik nu naar 2,5 jaar echt vermelden dat ook al doe je zoiets ingrijpends, je op voeding moet blijven letten: niet alleen omdat sommige voedingsmiddelen niet goed meer verdragen worden maar ook omdat ze een knip in je maag gegeven hebben en tenslotte niet in je hoofd :) Je kunt weer steeds meer eten en moet dus uitkijken dat je niet weer terugvalt in je verslaving. Mij helpt het gezonde eten waar jullie het ook over hebben, bijzonder goed, maar een strijd blijft het.

Linda van Schubert Douma

Door

Linda van Schubert Douma

op 10 July 2013

Helemaal mee eens, a.u.b. geen drastische en gevaarlijke ingrepen waar het eenvoudig met gezonde voeding opgelost kan worden, ik heb het gedeeld op FB

Linda

Door

Linda

op 10 July 2013

Ik wilde dit zo graag delen op mij FB maar ben nog niet echt handig daarmee dus als iemand me kan helpen? Met mijn opleiding tot Vital Life Coach verslind ik jouw info. Dank je voor het delen van al deze fantastische kennis

chelly schilperoord

Door

chelly schilperoord

op 11 July 2013

fijn dat er toch mensen zijn die ons niet als een kudde domme ezels beschouwd. heel helder en duidelijk wordt het allemaal als je echt kiest voor je zelf. geef je zelf tijd.dan ga je steeds meer van je zelf houden.En dat is zo heerlijk gevoel.alleen dat is het al waard. groetjes chelly

restaurant de lier

Door

restaurant de lier

op 18 July 2013

Ook als restaurant moeten we onze verantwoordelijkheid nemen. Geen kant en klaar producten, geen pakjes maar vers. Dat is dan ook ons motto. Eerlijk vers en betrouwbaar. Het doet me plezier steeds meer artikelen tegen te komen die de strijd tegen vetten suikers toevoegingen en kant en klaar producten aangaan. Verander het denken begin bij jezelf, en in ons geval in ons restaurant. De vele positieve reacties en verwondering dat alles vers is vertellen ons dat we goed bezig zijn.

Marjolein Dubbers

Door

Marjolein Dubbers

op 22 July 2013

Fijn om te horen dat zo langzamerhand ook de restaurants mee gaan doen! TOP! Allemaal een keertje gaan eten bij de De Lier!

Fredy

Door

Fredy

op 22 July 2013

Goed gesproken Marjolein. Als afstammeling van een te dikke familie heb ik het geluk dat ik vet eten vies vind. Altijd wakend voor teveel of te vet eten ben ik na mijn overgang toch 10 kilo zwaarder. Maar toch nog vitaal. Dat kant en klaar maaltijden te vet, te zout zijn en verslavend merkte ik toen ik mijn maaltijden met zout overstrooid zag en een dot boter op smaak gemaakt zag worden. Die man ( mijn vader) weegt niet zomaar 115 kilo. Hij valt alleen maar af omdat spieren zwaarder zijn dan vet. Voldoende beweging kan je dus ook zwaarder maken (wat veel slankelijners niet weten).

Wilma

Door

Wilma

op 24 July 2013

True, so true. Het bewustzijn wordt steeds groter lijkt het. Tot nu toe een langzaam proces, maar ieder individu die iets verandert is er één en dat zal zich uitbreiden als een zogenaamde olievlek op het water!

Marjolein Dubbers

Door

Marjolein Dubbers

op 25 July 2013

Ik spreek altijd graag van een kokosolievlek! Als dit ooit een standaard uitdrukking wordt van iets positiefs dat zichzelf verspreidt: that was me!

Linda

Door

Linda

op 30 August 2013

Goed artikel weer hoor! ik lees regelmatig je artikelen altijd weer leerzaam. Bedankt :-)

Marga

Door

Marga

op 27 November 2013

Vele groentes en fruit bevatten niet meer zoveel vit en mineralen als tien jaar geleden en wil je aan de zelfde behoefte komen zal je twee keer zoveel of meer moeten eten en dan komt mijn vraag. Hoeveel mensen eten niet onderbewust meer om aan de juiste hoeveel vit en miniralen te komen die ze nodig hebben? Dus grote eters zijn mischien op dit ogenblik gezonde eters.

Hellen

Door

Hellen

op 8 May 2015

Zout suiker en vet het fantastische boek van Michael Moss is inmiddels in het Nederlands verkrijgbaar.

Mieke

Door

Mieke

op 25 August 2016

Mooi artikel, maar uiteindelijk begint het al met wat we als kind meekrijgen van onze ouders. Je wordt als baby volgepropt met papjes, groenten- en fruitpotjes die allemaal naar nat karton smaken. Volgens mij niet gezond. Wat is er mis mee om zelf wat groentjes extra klaar te maken? Is het echt zo moeilijk om zelf een fruitpapje te maken? Wat de flesvoeding betreft... Er zijn heus wel andere oplossingen. Niet vergeten dat de "oermens" al deze dingen niet had en toch hebben zij het overleefd. Anders zaten wij hier nu niet. De keuze ligt dus echt alleen bij ons.. Koop verse groenten en fruit. Kweek ze zelf. Vandaag de dag kan je overal een moestuintje houden. Gebruik heel veel verse kruiden. Uiteindelijk moet je inderdaad luisteren naar je eigen lichaam. Ik heb overgewicht en mij is ook gezegd dat ik moet laten opereren, wat ik weiger. Onlangs stelden ze mij voor om mee te doen aan een test met een nieuw medicijn tegen overgewicht. Je moet dan elke dag een inspuiting krijgen in je buik. Lijkt mij helemaal niet gezond. Ik heb onlangs gelezen dat het ideale gewicht niet jouw streefgewicht is, maar dat wat je lichaam bepaalt. Bij dat gewicht functioneert je lichaam optimaal. Zoals Marjolein schrijft: Dat is je natuur en een gevecht hoertegen win je nooit.

Reactie plaatsen