Verander je voeding. Verander je hormonen. Verander je leven. Wil jij weten hoe?
Lees meer
Gratis: Mijn 7 favoriete recepten!

Page content

Is een complete hoge dwarslaesie te genezen?

Is een complete hoge dwarslaesie te genezen?

Vandaag heb ik een heel bijzondere gastblog voor je. Helene Neijmeijer legde zich in 2006 niet neer bij het vonnis van de artsen dat ze, na een val, haar leven lang zwaar gehandicapt zou blijven. Zij en haar partner Peter hebben een praktijk in Natuurlijke Behandelwijzen en zijn met alle kennis en ervaring die ze hebben aan de slag gegaan, samen met  een grote liefde voor elkaar en vertrouwen in het zelfgenezend vermogen van het lichaam. Hier kan je lezen hoe het nu met Helene gaat.

Is een complete hoge dwarslaesie te genezen ?

Vaak is me de vraag gesteld  “Hoe heb je het gedaan? Jij en je partner zijn bekend met allerlei natuurlijke behandelwijzen, maar is zoiets ook mogelijk als dit niet het geval zou zijn geweest?”

Het klopt, Peter en ik hebben veel kennis van Natuurlijke Behandelwijzen, maar wat wij hebben gedaan is voor iedereen weggelegd. Alles is mogelijk voor iedereen. Geloof me, niets is onmogelijk.

We hebben gemerkt dat veel mensen geïnspireerd raken door ons verhaal. Daarom deel ik het hier graag met je. Overigens hebben wij ook tijdens mijn genezingsproces ervaren dat er nogal wat onwetendheid bestaat over een complete hoge dwarslaesie.

Het begon met een simpele val van een huifkar

Tijdens onze vakantie in juli 2006 raakte ik, na een ogenschijnlijk simpele val van een huifkar, van top tot teen volledig verlamd. De diagnose bleek een complete hoge dwarslaesie (C3 – C6) te zijn.

Het gevolg van deze complete hoge dwarslaesie was, in mijn specifieke situatie, dat ik letterlijk niets meer kon; ik was van mijn nek tot mijn tenen verlamd en mijn ademhaling werkte maar op halve kracht!

Het leven dat artsen mij schetsten was voor mij onacceptabel

Het voorstel van de artsen was geen optie voor mijn partner Peter en mij. Van reguliere zijde kreeg ik direct te horen dat er géén herstel mogelijk is. De artsen stelden voor dat ik zou moeten leren omgaan met mijn handicap. Mij zou worden geleerd met een soort scootmobiel om te gaan, die ik half liggend –  zitten kon ik namelijk niet – met mijn tong of wimpers zou moeten bedienen. De artsen hadden voor mij enkel als vooruitzicht de rest van mijn leven liggend in een verpleeghuis door te brengen.

Daarnaast werd mij verteld dat ik nooit meer zou kunnen zingen, dat kon ik echt wel vergeten. Met name dit laatste voelde voor mij als een dolksteek.

Ik koos voor alternatieve therapieën en natuurlijke behandelwijzen

Er was voor ons maar één optie mogelijk: gebruik maken van onze eigen kennis en ervaring met Natuurlijke Behandelwijzen. Het was ons zeer duidelijk gemaakt dat het artsenteam niets voor mij kon betekenen, niet anders dan zoals hierboven, zeer kort, is beschreven. Men weigerde zelfs hun expertise en “know how” met ons te delen, ook wanneer wij, c.q. één van onze collega-therapeuten, daar om zou vragen. Ja, men heeft ons zelfs Natuurlijke Behandelwijzen afgeraden en deze weg als heilloos en schadelijk bestempeld. Ik ben dus regulier “helemaal losgelaten”. Het heeft ons er niet van weerhouden onze eigen weg te gaan.

Om het geheel van onze eigen therapieën te completeren zijn er in de loop der tijd nog een vijftiental andere therapeuten bij betrokken (geweest), elk met hun eigen alternatieve competentie. Daarnaast gebruik ik verschillende vitamines, mineralen, kruiden en andere preparaten, zorgvuldig samengesteld en toegespitst op mijn herstel, maar ook voor mijn algehele welzijn.

Natuurwetten zijn voor iedereen toegankelijk

Wat we hebben gedaan is dankbaar gebruik maken van de natuurwetten. Een dergelijke natuurwet is bijvoorbeeld, dat wanneer je een snee in je vinger hebt, dit zonder verder ingrijpen herstelt. Over het algemeen zie je ook geen restverschijnselen. Een andere natuurwet is dat het fysieke lichaam altijd op zoek is naar herstel en daardoor het zelfgenezend vermogen altijd zal inschakelen. Het is dus bijzonder belangrijk dit zelfgenezend vermogen zoveel mogelijk te ondersteunen en te stimuleren.

Mijn herstel gaat onverminderd voort

De ontwikkelingen van mijn herstel bevestigen, elke dag weer opnieuw, hoe juist de weg is die wij gaan. Het herstelproces gaat onverminderd voort en is in een vergevorderd stadium, zowel geestelijk als fysiek.

Mensen zeggen weleens dat het met wilskracht te maken heeft. Ik zeg liever: het is de kracht van de geest. Wilskracht kan verkramping geven, geesteskracht geeft ruimte, geesteskracht is onmetelijk en onbeperkt. Het is bij ieder herstelproces van onmiskenbaar groot belang om aandacht te hebben voor je geestelijk welzijn. Hierin voel ik mij sterk gedragen door de kosmos. Hoe gek het ook klinkt in mijn situatie, ik heb mij nog nooit zo vrij gevoeld !

Mijn herstel is in mijn geest begonnen

Natuurlijk is het fantastisch dat het ondertussen fysiek zo goed met me gaat, maar mijn herstel is, zoals gezegd, vanuit de geest begonnen. Ik ben in de geest begonnen met mijn herstel in de wetenschap dat dit effect heeft op mijn emotionele en fysieke welzijn. Mijn kracht haal ik dan ook uit de geest. Ik heb nergens twijfel over. Als ik al twijfels had, dan had dat meer te maken met mijn emotionele proces en . . .  ook emoties mogen er zijn. Emoties zijn voor mij heel natuurlijk, prettig of onprettig, ze horen bij het leven. Ze krijgen van mij altijd alle aandacht, om ze vervolgens los te laten.

Medicijnen of voeding?

Ik heb, na mijn ontslag uit het ziekenhuis (elf dagen na mijn val), géén gebruik gemaakt van medicijnen. Alles is met natuurlijke middelen opgelost dan wel voorkomen. Hoe groot is de kracht van de natuur!!!

Ook in mijn voeding heb ik overal rekening mee gehouden, ik zie mijn voeding als medicijn. Voordat mij dit overkwam, waren we al bijzonder bewust bezig met voeding. Onze voeding bestaat uit groenten en fruit (zo mogelijk) uit eigen tuin, zo ook de kruiden. Geen vlees en vis, vegetarisch dus. Wij maken onze eigen sappen van onze fruitbomen. Dit alles betekent dat ik niet of nauwelijks voeding tot mij neem met allerlei ongewenste toevoegingen.

Wat was er allemaal nog meer nodig?

Deze weg van herstel die Peter en ik volgen is natuurlijk zeer intensief en veelomvattend. Er is veel voor nodig. Om maar even iets te noemen om mee te beginnen: onbaatzuchtige liefde voor elkaar!  Accepteren dat het nu is zoals het is en van daaruit verder gaan. Om nog meer te noemen: geduld, compassie, lef, regie in eigen hand nemen en bewaken. Ook: liefde, vertrouwen en geloof in mijzelf en meer . . . .

Belangrijk bleek ook om mensen toe te laten, die het beste in mij naar boven halen. De bereidheid te werken aan mezelf, mijn directe leefomgeving zo te creëren dat mijn herstel positief beïnvloed wordt. Open en eerlijk zijn naar mezelf. Zoveel mogelijk mijn eigen zelfstandigheid creëren en hulpmiddelen beperken. Geen concessies doen naar mezelf en ook niet naar anderen, dus geen ingrepen laten doen in mijn fysieke lichaam, geen medicijnen tot mij nemen (hiervoor zijn natuurlijke middelen). Heel belangrijk ook: het aspect “tijd” loslaten. En tot slot: accepteren dat ik nu een nieuw leven heb met vele mogelijkheden!

Mijn antwoord op bovengestelde vraag is dan ook: “Ja! Ja, onder de juiste condities is een complete hoge dwarslaesie te genezen!”

De belangrijke rol van muziek in mijn leven

Muziek, een zeer belangrijk, vaak onderschat aspect in zijn algemeenheid en bij een helingsproces in het bijzonder, heeft zeer zeker een bijdrage geleverd aan mijn herstelproces. Dat ik zangeres ben is van toegevoegde, grote waarde. Vandaar dat het voor mij dan ook voelde als een dolksteek toen ik van de arts te horen kreeg dat ik nooit meer zou kunnen zingen. Gelukkig heb ik op een gegeven moment deze opmerking, als ook andere, los kunnen laten en heb ik onlangs mijn Album “Helene Neijmeijer” met 12 nummers kunnen presenteren.

De rol van het CD album “Helene Neijmeijer”

Mijn CD album is de drager van ons verhaal, een prachtige boodschap, die nu naar buiten gebracht mag worden. Mijn CD album staat voor alles wat ik heb beleefd, gevoeld en ervaren. Ik hoop dat dit alles een inspiratie, heling, troost, kracht en rust zal zijn voor velen.

De promo, alsook de clip “All is Well” (1 van de 12 nummers) zijn inmiddels te zien op YouTube. We zijn nu met de voorbereidingen van de volgende clip bezig.

Meer weten?

Wil je meer weten over mijn CD album, of wil je het album bestellen, kijk dan op www.heleneneijmeijer.nl.  Wil je meer weten over ons werk en onze visie, kijk dan op www.praktijkhelenepeter.nl.  Wil je de video bekijken met foto’s van mijn genezingsproces klik dan hier. 

Helene Neijmeijer, Hoogeveen

Als je dit artikel waardevol vindt voor je gezondheid en vitaliteit help dan mee dit te verspreiden door het te delen met andere vrouwen. Dit kan door middel van de social media knoppen hieronder. Ik vind het ook altijd fijn als je een reactie achterlaat

Comment Section

27 reacties op “Is een complete hoge dwarslaesie te genezen?


Door Fred de Vries op 11 juli 2015

Hoewel ik onder de indruk ben van het gevoel van positiviteit die het verhaal van Helene Neijmeijer uitstraalt kan ik nergens lezen of ze ondertussen weer voldoende mobiel of of zelfs weer kan lopen.

Ook haar eigen vraag of een complete hoge dwarslaesie te genezen is wordt slechts beantwoord met allerlei vaagheden beantwoord.

Dat is jamemr want ik zou graag een succesverhaal willen lezen van iemand die, ondanks alles wat de reguliere gezondheidszorg heeft aangegeven, uiteindelijk toch is genezen van iets wat altijd ongeneselijk werd genoemd.


Door Erwin van Lun op 16 april 2015

dag allemaal

wat een discussie hier!! Vooral de reactie van Drs. M.Y. Blankestijn vind ik zo begrijpelijk!! Ook ik heb een wetenschappelijke achtergrond, en jaren had ik een duidelijke mening over hoe de wereld in elkaar zat.

Nu ik echter mensen op me heen heb die zijn genezen van kanker nadat ze waren opgegeven, zijn genezen van de ziekte van Lyme, zijn genezen van Fybromilagie (zelfs dansworkshops verzorgt), en twee mensen die zichzelf op dit moment, as we speak, genezen van een dwarslaesie, heb ik mijn mening moeten bijstellen.

Ik vind het zeer motiverend dat mensen ieder voor zich een pad kozen dat vervolgens wordt gevolgd door de wetenschap, in plaats van andersom. Het getuigt van lef. Lef om nieuwe paden te bewandelen. En het zal wetenschappelijke inzichten en regulier behandelen verscherpen.

Vandaag kreeg ik een filmpje in de whats app van een man die sinds deze weken (dwarsleasie Th 11,12 2 jaar geleden) met twee gestabilieerse krukken (met 4 poten per kruk) weer heeeel voorzichtig loopt. Wie dit interessant vind kan contact met mij opnemen via mijn website.

Nee het kan niet. Maar het kan toch.


Door Dwarreltje op 10 oktober 2014

Ik geloof dat Peter en Helene geloven in hun eigen verhaal. Daar is ook niets raars aan. Helene zat in een vreselijke situatie en samen met haar partner heeft ze er het beste van gemaakt. Petje af!

Maar… helaas voor alle andere mensen met een complete dwarslaesie: zoals Mariëlle ook aanstipte zit genezing er niet in. Niet als het ruggenmerg volledig is doorgesneden. Het is heel simpel: geen doorlopend ruggenmerg van hersenen naar andere delen van het lichaam betekent géén functie. Als een laesie partieel is, ja, dan ligt het compleet anders. Dan is genezing mogelijk. Moet je er nog steeds keihard voor werken, vandaar ook mijn eerste alinea.

Mijn tweede maar… ik vind het ongelooflijk naïef van Helene en haar partner te blijven geloven in hun wonder. Het is verleidelijk maar naïef. Het is zoals al eerder is gezegd: als dit verhaal klopte, dan hadden jullie al in de Lancet gestaan, dan was Helene binnenstebuiten gekeerd ten behoeve van andere patiënten. Dat is niet gebeurd.

Medische dossiers blijven minimaal tien jaar bewaard. Vraag daarom – zou ik je willen adviseren – je dossier op. Lees wat er staat, en deel wat er staat. Nu geven jullie mensen valse hoop. Mensen die niets van dwarslaesies weten, vragen zich af waarom er nog mensen in een rolstoel zitten. Rolstoelers voelen zich door jullie indirect bekritiseerd. Mensen die net te horen hebben gekregen dat ze nooit meer kunnen lopen, raken depressief als ze met al hun positiviteit en klankschalen geen stap kunnen zetten.

Reken af met dit alles en geef openheid. Laat je behandelend artsen aan het woord, en/of laat ze hun foutieve diagnose bekennen. En doe ook dat dan maar meteen op tv.

Sterkte!


Door peeters op 15 augustus 2014

hoi ik heb een incomplete dwarslaesie c5 en heb overal gevoel kan tenen bewegen heb wat kracht in de benen wie kan me helpen


Door Hermie Kan op 9 juli 2014

Ben het helemaal eens met de reactie van Gerrie; “Ga zo door kanjers en laat iedereen maar denken en vinden wat hij of zij wil!!”


Door Gerrie Steijaert - van Eerbeek op 24 juni 2014

Ik ken Helene al langere tijd. We hebben samen in het zelfde ziekenhuis gewerkt en jaren lang in een cabaret groep gespeeld. Helene is een hele lieve pittige dame met veel doorzettingsvermogen en een eigen wil. Haar bedoelingen zijn altijd oprecht en niks is verdraaid of mooier gemaakt in haar verhaal. Vandaag was ik weer bij haar en Peter en heb ongelooflijk bewondering voor hoe ze samen deze klus klaren en daarnaast steeds positief zijn. Hun visie en houding ten opzichte van het leven maakt dat dit allemaal zo goed gaat en steeds nog vooruitgang heeft. Ze werken samen en er is veel liefde ! Zo mooi om te zien !! Ga zo door kanjers en laat iedereen maar denken en vinden wat hij of zij wil !!


Door Jan Stemerdink op 16 juni 2014

Het kan natuurlijk ook zo zijn dat zij haar gedeeltelijke herstel ook had verkregen zonder de alternatieve behandelingen. Het is moeilijk om oorzaken aan te wijzen.
Als je een chronische aandoening hebt met ups en downs, dan kun je met meer zekerheid iets zeggen over een verband tussen wat je doet/denkt/eet en je conditie.
Op mijn blog onderzoek ik onder de categorie ‘spiritualiteit’ de invloed van mentale instelling op gezondheid. Mijn doel is het vinden van de waarheid over lichaam en geest. Ik probeer dat te bereiken door open te staan voor zowel de wetenschap als voor de gebieden die de wetenschap mijdt. Ik zou het leuk vinden als jullie met mij mee willen denken in deze zoektocht. http://janstemerdink.wordpress.com/category/spiritualiteit/


Door Wilma op 13 juni 2014

Met stijgende verbazing heb ik bovenstaande reacties gelezen. Een prachtig inspirerend verhaal dreigt hier uit te lopen op een welles nietes discussie! Gebaseerd op aannames van degenen die hier pittige kritiek geven en het verhaal weg zetten als klinkklare onzin en er zelfs de politiek bij halen! En daarbij ook Helene en partner nog eens wegzetten als domme onwetende mensen die niet beter weten, door te zeggen dat het geen dwarslaesie geweest kan zijn!!

Ik begrijp dat het voor degene die zelf een dwarslaesie heeft (en anderen), moeilijk is te begrijpen! Hoe kan dat ook anders als je er zelf alles hebt gedaan wat in je vermogen ligt! Hoe kan dat ook anders als je niet van andere mogelijkheden weet omdat dit niet wordt aangeboden, zelfs door artsen wordt afgeraden omdat het “alternatieve” niet is te vertrouwen! Hoe kan het ook anders als je door een diep dal bent gegaan en eindelijk al of niet je huidige situatie hebt geaccepteerd! Hoe kan het ook anders als je nog nooit iemand met een tong een elektrische rolstoel hebt zien bedienen en dit wordt hier gesuggereerd! Ja dan is het moeilijk te begrijpen en moet het wel onzin zijn!

Zonder aan een welles nietes mee te willen doen wil ik mijn verhaal hier vertellen. Met de vraag aan u allen niet te (ver)oordelen en sommige, niet te begrijpen verhalen keihard als leugens weg te zetten. Sta open, laten we blij zijn dat er allerlei mogelijkheden naar buiten komen. En als het niet jouw weg is, prima.
Helene heeft ook nooit ergens gezegd, dat iemand die (waar dan ook van) niet “geneest”, ik citeer Marielle Blankestijn, “onvoldoende hun best hebben gedaan om te “genezen” .” Het is jammer dat sommigen dit er uit pikken, en spijtig dat je dit dus zelf zo ervaart.
Net zo min als Helene zelf bedenkt dat met tong of wimpers een soort van scootmobiel zou moeten worden bediend. Deze woorden zijn destijds door de arts uitgesproken. En ik kan het weten! Net zoals ik ook heel zeker kan weten dat de diagnose wel degelijk een dwarslaesie is!

Ik was erbij de eerste dag, en de daarop volgende dagen dat ze hulpeloos in bed lag, alleen maar naar het plafond kunnen kijken. Midden in de nacht iets vraagt aan een verpleegkundige die dicht bij haar zou zitten maar er komt geen antwoord omdat die (achteraf) die de ronde doet op de afdeling. Wat een angst!
Ik was erbij toen de arts heel denigrerend, de vernietigende woorden uitsprak “u denkt toch niet dat u OOIT weer zal kunnen zingen???” Wat een dolksteek! Ongelofelijk, zelfs al als dit zo zou zijn! Dan nog spreek je dit niet uit tegen iemand die een paar dagen daarvoor een dwarslaesie heeft opgelopen?! Ik was al in shock, laat staan wat het met Helene heeft gedaan!
Ik was erbij toen Helene het niet meer zag zitten en op deze manier helemaal niet meer verder wilde! Ik was erbij toen de artsen zeiden dat het Helene’s dood zou kunnen worden als ze toch besloot naar huis te gaan. Eén verkeerde beweging en ze was er geweest. Wat wederom een angst, die overigens nog lang heeft geduurd!
Ik was erbij toen de artsen totaal niet openstonden voor andere mogelijkheden! Ik was erbij toen Helene heel dapper besloot haar eigen weg hierin te gaan en naar huis ging! Naar haar twee jonge kinderen die ze thuis wilde zien opgroeien. Ik was erbij toen ze door emotionele perioden of wanhoop ging. Ik was erbij toen er voorzichtig stapje voor stapje werd geoefend. Ik was er (soms) bij als haar partner haar liefdevol 24 uur per dag verzorgde. Ik was erbij als ze soms helemaal naar beneden werd gehaald door mensen met “goedbedoelde” adviezen. Ik was erbij toen ze stapje voor stapje steeds meer vooruitging. Ik was er ook bij toen er “grote stappen werden gemaakt. En ik was erbij toen er echte stapjes werden gemaakt!

En ik ben er er nog steeds bij! Nu vooral om te filmen en fotograferen en wat ben ik ontzettend trots! Trots op de wilskracht, veerkracht, positieve instelling en het vertrouwen van deze kanjer. Petje af voor Helene en Peter, trouwens voor het Helene gezin!
En wat ben ik ontzettend blij dat ze het tegendeel heeft bewezen van de vernietigende woorden die de arts destijds uitsprak! Ik heb met bewondering, trots maar ook vol emotie de cd presentatie bijgewoond! Vol emotie JUIST omdat ik er in die jaren ervoor bij ben geweest. Ik weet welke weg ze is gegaan en die was echt niet altijd gemakkelijk!

En om het verhaal van Helene nou een commercieel kletspraatje te noemen gaat wel heel erg ver! Ten eerste is de cd helemaal niet gemaakt voor commerciële doeleinden. Het was de bedoeling, ‘slechts’ vier nummers op te nemen om deze bij een meditatie te gebruiken. Dat het uiteindelijk door enthousiasme van de producent een cd met 14 nummers is geworden is alleen maar prachtig! Prachtig voor Helene maar vooral voor de luisteraar. Dacht ik eerst nog dat ik zo geraakt wordt door haar muziek omdat ik haar weg ken, maar niets is minder waar. Ook degenen die Helene helemaal niet kennen worden geraakt door de cd met nummers die Helene zelf heel bewust heeft uitgekozen, haar verhaal vertellen! Commercieel??? Dan stonden er wel korte nummers op die dj’s nog wel bereidt zijn te draaien en geen nummers van zo’n zes minuten, dus dat argument is nu wel van tafel geveegd.

Noem het verhaal van Helene ‘een wonder’ zoals hierboven wordt gedaan, ik noem het liever de ongelofelijke kracht van het zelfhelende vermogen van de mens! Wat wel een wonder is dat ‘de alternatieve weg’ nog steeds zo wordt onderschat door de reguliere kant. Vaak wordt afgedaan als klinkklare nonsens en dat terwijl ze elkaar zo hard nodig hebben. Ik ben er van overtuigd dat er niet één weg is maar dat ze hand in hand, vertrouwend op elkaars expertise, nog veel meer ‘wonderen’ kunnen bereiken!
Ik hoop dat vele mensen, geïnspireerd door Helene’s verhaal nieuwsgierig zijn geworden en voor eigen herstel (van wat dan ook) op zoek gaan naar wat het beste bij hem of haar past. Want één ding is duidelijk, dat is voor geen twee mensen gelijk.


Door Monique van Dorst op 9 juni 2014

Helene, ik vind het super voor jou dat jij gedeeltelijk bent hersteld van een dwarslaesie. Maar het is echt waarschijnlijker dat de term “complete laesie” niet goed is geweest. Gezien je herstelproces vind ik dat heel herkenbaar voor een incomplete laesie. Het is goed dat je op eigen kracht meer hebt bereikt dan dat de doktoren hebben gezegd dat mogelijk zou zijn. Maar als er werkelijk sprake is van herstel bij een complete laesie, waarom is er dan nog niet een wereldteam artsen en wetenschappers samengesteld om jouw wonderbaarlijke genezing tot in detail te onderzoeken en de medische wetenschap te dienen? Heeft de Christopher Reeve stichting geen interesse in je verhaal? Dat zou toch van toegevoegde waarde zijn voor alle dwarleten..?? Ik haak nog even in op het feit dat je deze term ongepast vind.. Als iemand met een dwarlaesie en ook vele anderen met een dwarslaesie, zich zelf zo noemen, dan is hier niks ongepast aan. Ik vind het wel ongepast dat jij maar 1 kant van je situatie belicht en het doet voorkomen alsof genezen van een dwarslaesie a) kan en b) voor iedereen te realiseren is.. Ik wil je niet belachelijk maken, maar ik zou nog bijna denken dat het een grap van de VVD is, die doen namelijk alsof alle mensen die medische zorg behoeven zich maar aanstellen en met het beleid wat ze voeren hopen ze natuurlijk dat er binnenkort veel meer mensen spontaan genezen..


Door Ebba op 9 juni 2014

Het is een Prachtig verhaal, vele mensen halen hier steun uit!
Gelukkig lees ik veel hartverwarmende reacties.
Mijn moeders stem raakt vele harten en brengt troost bij velen.
Dank hiervoor!

Haar CD staat bij mij op repeat!!!

Ga vooral zo door met dit GEWELDIGE herstelproces!

P.s. Peter is een KANJER, hij werkt 24uur per dag en daar mag ook een keer waardering voor worden getoond!!!


Door floris op 9 juni 2014

Ja Het is heel erg jammer dat zij haar overduidelijke “incomplete” dwarslaesie uitbuit en daardoor een verkeerd beeld van een dwarslaesie neerzet.
Tientallen websites nemen het verhaal klakkeloos over en controleren zelf veel te weinig.


Door lisenka op 9 juni 2014

Ik heb trouwens ook nog nooit gezien dat iemand met een hoge laesie met zijn tong een ‘scootmobiel'(??) bestuurt… Een elektrische rolstoel (ja zo heet dat) bedien je voornamelijk met je kin als je een hoge laesie hebt. En, ze had uiteindelijk ook prima rechtop kunnen zitten, dat moet je namelijk trainen (vanwege lage bloeddruk). Ik ben trouwens heel benieuwd naar de rontgenfoto’s en het medisch dossier, kunnen we die misschien ook nog zien? Ik denk dat de artsen of een verkeerde diagnose hebben gesteld, of misschien is het wel weer zo’n Monique van der Vorst verhaal… een zgn. conversiestoornis.

Hier ook nog wat info: kijk vooral bij ‘complete dwarlaesie’
http://nl.wikipedia.org/wiki/Dwarslaesie

Lisenka (c6/7 incompleet)



Door Pia Hendriks op 9 juni 2014

Het is niet correct om alleen positieve reacties op een site toe te laten.


Door Drs. M.Y. Blankestijn op 9 juni 2014

Nu kunnen jullie mijn reactie wel van de website halen, maar dat neemt niet weg dat dit verhaal klinkklare onzin is en blijft. Een complete dwarslaesie zal nooit genezen. Het ruggenmerg is dan namelijk volledig beschadigd en in het huidige tijdsgewricht kan geen medicus, geen alternatieve genezer en geen God daar iets aan doen. Deze onzin geeft mensen, die een dergelijk ernstig letsel hebben, valse hoop en wekt de indruk, dat de diegenen, die rolstoel gebonden zijn, onvoldoende hun best hebben gedaan om te “genezen”. Dit kletsverhaal heeft uitsluitend een commercieel doel en zou wat mij betreft verboden moeten worden.
Drs. Mariëlle Blankestijn (complete dwarslaesie T11/T12)


Door Helene Neijmeijer op 9 juni 2014

Dag Mariëlle,
Ik meen er goed aan te doen even kort te reageren op je reactie, je reactie die mij nogal furieus overkomt.
Het geloof kan ik je niet schenken.
Dat je mijn verhaal een kletsverhaal noemt en dat het alleen een commercieel doel zou dienen is spijtig.
Nergens wek ik de indruk dat mensen niet genoeg doen aan een helingsproces.
Dat mijn partner en ik een andere zienswijze hebben, een zienswijze die daadwerkelijk zijn vruchten afwerpt, blijven wij naar buiten brengen. Iedereen kan en mag daar iets mee doen, daar is een ieder, vooral, vrij in.

Een ieder kan op onze website kennis nemen van mijn helingsproces tot nu toe en besluiten op de al ingeslagen weg door te gaan, of in overweging nemen anders naar een herstelproces te gaan kijken. Overigens dat geldt niet alleen voor dwarsleten zoals kennelijk mensen met een dwarslaesie, zeer ongepast, worden genoemd, maar kan zeer ruim worden gezien naar alle aandoeningen die een mens kan ondervinden.

Ja, de foto’s en de diagnose, door meerdere disciplines vastgesteld, wijzen allemaal uit dat ik een complete hoge dwarslaesie (C3-C6) heb opgelopen.

De verantwoordelijkheid van het wel of niet plaatsen van reacties op de website van de Energieke Vrouwen Academie, valt overigens buiten mijn competentie.

Met vriendelijke groet,
Helene Neijmeijer


Door Drs. M.Y. Blankestijn op 9 juni 2014

Beste Helène,
Een eerste belangrijk element dat mij in jullie verhaal tegenstaat is het feit dat je suggereert dat mensen met een (hoge) complete dwarslaesie zouden kunnen genezen van hun aandoening. Ik ben niet furieus, ik verweer mij alleen wel fel tegen ideeën die in mijn optiek geen steek houden. Ik ga niet in op jouw specifieke situatie, want die ken ik onvoldoende, hoewel ik vraagtekens zet bij de verschillende aspecten in de uiteenzetting op jullie website en jullie tv-presentaties. Ik richt mij voornamelijk op het belang en de positie van mijn mede-dwarsleten, zoals zij zichzelf dikwijls noemen en ik mezelf ook. Die term vind ik daarom niet ongepast. Als dwarslaesiepatiënt zou jij met die terminologie bekend moeten zijn.
Er zijn mensen in deze wereld die er kapitalen – en ik spreek over letterlijk miljoenen – voor over hebben gehad om weer tot enige vorm van genezing van hun hoge dwarslaesie te komen. De meest bekende is Christopher Reeve. Maar er zijn vele anderen. Ondanks hun kapitale investeringen zijn ook zij er niet in geslaagd te genezen of tot enige verbetering van hun situatie te komen. Indien jullie therapie inderdaad zo vruchtbaar zou zijn, heb je meer dan goud in handen. Publiceer jullie bevindingen in de The Lancet, meld je aan bij de Christopher Reeve Foundation en incasseer de verdiensten voor jullie kennelijk waardevolle bevindingen. Als het werkelijk waar is wat jullie beweren, dan staat de wereld van dwarslaesiepatiënten op z’n kop en kunnen alle revalidatiecentra over de gehele wereld hun deuren sluiten. Dan hebben jullie de ultieme doorbraak weten te bereiken, waar de wereldwijde revalidatie zo lang op heeft zitten te wachten: het wonder van Hoogeveen. Ik kan jullie verder ook verwijzen naar het beroemde Brooke Centre, waar alle Amerikaanse militairen die verwondingen hebben opgelopen – inclusief dwarslaesies – hun behandeling en revalidatie ondergaan. Zij staan te springen om jullie nieuwe bevindingen en ervaringen.
Het tweede belangrijke bezwaar dat ik tegen jullie ideeën heb is dat er wordt gesuggereerd dat als je nu maar “hard werkt” het allemaal wel goed komt en je (geheel of gedeeltelijk) van je dwarslaesie kan genezen. Impliciet betekent die opstelling dat de mensen met een dwarslaesie die niet zijn genezen en dus nog steeds in hun rolstoel zitten, niet hard genoeg hebben gewerkt. Dat zijn volgens het SCP alleen in Nederland al zo’n ruim 50.000 zelfstandig wonenden. Uit eigen ervaring en sprekend namens zeer veel dwarsleten die ik persoonlijk ken, kan ik je verzekeren dat die mensen ontzettend hun best hebben gedaan en veel tijd en geld hebben geïnvesteerd in de verbetering van hun situatie. In mijn optiek is het ongepast al die mensen met een dwarslaesie die nu nog in een rolstoel zitten impliciet te betitelen als mensen die onvoldoende hun best zouden hebben gedaan. Bovendien is een dergelijke uitspraak koren op de molen van die politici die verdere bezuinigingen op de gezondheidszorg nastreven. Daarmee schieten jullie jezelf in jullie eigen voet.
Tenslotte raad ik jullie aan om jullie bevindingen wetenschappelijk te laten toetsen en de eventuele positieve resultaten wereldwijd te publiceren. Ik verzeker jullie een oneindige beroemdheid. Zolang dat niet het geval is en jullie beweringen niet wetenschappelijk zijn getoetst en onderbouwd, ben ik genoodzaakt die ideeën niet anders af te doen dan als een onzinnig kletsverhaal dat ik zal blijven bestrijden. De enige wijze die in de verre toekomst wellicht uitzicht biedt op enige verbetering en misschien genezing van dwarslaesies is stamcelonderzoek.
Onthoud jullie verder van het uitdragen van jullie niet onderbouwde ideeën. Wetenschappelijk is slechts één positief geval geen bewijs voor een deugdelijke therapie die breed kan en mag worden toegepast.
Hiermee beëindig ik de polemiek op deze site. De site-beheerder kent mijn mailadres en daar kunnen jullie me verder bereiken. Vriendelijke groet, Marielle Blankestijn.


Door Anjo Brendel op 18 juni 2014

Ik ben d.m.v. even snel vuilzak buiten zetten . leuning mis grijpen , naar beneden gestort in 1990 ,13 treden , vergelijkbaar 1e etage , boven ’n kelder in Amsterdam woon8tig , in 2005 , bij ’n knieoperatie , reageerde mijn lichaam vreemd werd stijf als ’n plank , Neuroloog bij mijn bed , lang verhaal , erg kort , 5e6e6e7e halswervel verschoven , pinklengte ruggenmerg kwijt , iedere 7 uur 2x Baclofen medicijnen , Heb ook gesproken over Stamceldonatie , staat in de kinderschoenen , kan nog wel , lopen , ….maar merk aan alles moeilijker , krukken en nu ook rolstoel , Anjo Brendel Amsterdam .


Door Marjolein Dubbers op 9 juni 2014

Beste Marielle, ik beslis soms om reacties weg te halen. Niet omdat ik alleen maar positieve reacties wil toelaten, ik juich andere geluiden van harte toe, maar omdat ik van mening ben dat mensen elkaar op mijn website met openheid en respect dienen tegemoet te treden. Als ik dit respect en openheid van geest voor een ander mis, besluit ik soms om een reactie weg te halen. Jouw mening dat het verhaal van Helene “klinkklare onzin” is, vind ik behoorlijk respectloos. Je kent de medische dossiers van Helene niet, je kent Helene zelf niet, je kent haar genezingsproces niet. Schrijven dat het uitsluitend een commercieel doel dient, is nergens op gebaseerd. Ik kan alleen vermoeden waar jouw reactie vandaan komt, want ik meen te begrijpen dat je zelf een complete dwarslaesie hebt. Ik begrijp dat het dan erg moeilijk kan zijn om zo’n verhaal met een open geest en onbevooroordeeld te lezen. Ik probeer met mijn website o.a. vrouwen 40+ een ander beeld/perspectief te geven van de rol van voeding op hun gezondheid en vitaliteit. Het is mijn overtuiging dat we veel meer kunnen dan we denken. Ik heb dit in mijn eigen praktijk al vele malen gezien en er zijn veel verhalen van vrouwen die dit onderschrijven. Het verhaal van Helene staat niet op zichzelf, er staan meer verhalen als deze op mijn site. Ze hebben geen enkel ander doel dan om anderen te inspireren en motiveren. Het staat een ieder vrij om zich hierdoor te laten inspireren, irriteren of het naast zich neer te leggen.


Door Drs. M.Y. Blankestijn op 9 juni 2014

Beste Marjolein,
Net zo min als ik het medische dossier van Helène ken, is Helène niet bekend met alle ruim 50.000 andere medische dossiers van zelfstandig wonende dwarsleten die in Nederland (volgens het SCP) nog steeds in een rolstoel zitten. Ik deed geen uitspraak over Helène en haar eventuele genezing. Maar om de suggestie te wekken dat je met hard werken en het volgen van hun therapie een complete (hoge) dwarslaesie kan genezen, zonder enige wetenschappelijke onderbouwing, beschouw ik nog steeds als “klinkklare onzin”. Bovendien impliceert die uitspraak dat die dwarsleten die nog steeds in hun rolstoel zitten onvoldoende hun best zouden hebben gedaan. Daar verweer ik me tegen, want uit eigen ervaring en uit die van vele anderen die ik persoonlijk ken, getuigt het tegendeel. Verder is wetenschappelijk één positief geval nog geen reden voor de brede toepassing van een therapie. Dus ik raad hen aan om gedegen wetenschappelijk onderzoek te verrichten naar de resultaten van hun therapie. De eventuele positieve bevindingen zouden wereldwijd een absolute doorbraak kunnen betekenen in de behandeling van dwarslaesiepatiënten. Voorwaar een uitdaging van enig formaat en ik vraag Helène en haar praktijk met een dergelijk resultaat te komen.
Daarnaast ben ik wetenschapper en begeef mij regelmatig op het scheidsvlak van objectiviteit en subjectiviteit. Ik kan daarom uitstekend het onderscheid tussen beide herkennen: ook in dit geval. Ik heb mijn dwarslaesie al geruime tijd geleden volledig geaccepteerd en je opmerking over mijn mogelijke gebrek aan onbevooroordeeldheid vind ik wat neerbuigend en daarom ongepast. Ik kom in verweer tegen de ideeën en uitspraken als aanwezig bij Helène en haar praktijk, waar mijn lotgenoten niet in alle gevallen in staat en bereid zijn adequaat te reageren. De ideeën en de therapie van de praktijk van Helène zijn verder koren op de molen van politici die verdere bezuinigingen op de gezondheidszorg nastreven. Daarom vind ik ze zorgelijk en bestrijd ik ze.
Geloof me, ik beschouw mezelf als een van die energieke vrouwen van boven de 40 waarnaar je met je website refereert. Ik ben over enkele weken 50 jaar, ik rij met mijn dwarslaesie paard (stap, draf & galop), ik ski (met een zitski), ik maak wekelijks tientallen kilometers met mijn handbike, mijn man en ik gaan op avontuurlijke vakanties (o.a. safari’s in Zuid Afrika). Verder heb ik een baan en verricht ik op diverse terreinen vrijwilligerswerk. Ik ben verder in een uitstekende conditie, leef en eet gezond. Wat dat betreft heb ik geen enkel bezwaar tegen je website. Ik heb wel bezwaar tegen een ongenuanceerd overnemen van wetenschappelijk onbewezen ideeën, die een grote impact hebben op betrokkenen en wellicht ook op politici. Daarom zou ik willen aandringen op zorgvuldigheid en genuanceerdheid. Daarmee beëindig ik mijnerzijds de gedachtewisseling op deze site. Jullie kennen mijn mailadres. Vriendelijke groeten, Marielle Blankestijn.


Door Cynthia Klok op 11 juni 2014

Ik haal uit dit verhaal dat dokter Blankestijn zelf een complete dwarslaesie heeft opgelopen en ik vind het heel erg voor haar dat de reguliere geneeskunde haar hier niet mee heeft kunnen helpen. Omdat de wetenschap er geen oplossing voor heeft worden mensen door de artsen naar huis gestuurd met de mededeling dat ze er maar mee moeten leren leven. Zelden worden ze aangespoord om hun heil ergens anders te zoeken. Ik zal altijd blijven geloven dat wonderen bestaan, ze gebeuren elke dag, en wens haar hetzelfde toe!


Door petra van er knaap op 8 juni 2014

Wat een geweldig verhaal!!
Heerlijk om te bedenken dat de oplossing altijd heel dichtbij is……


Door Fran op 7 juni 2014

Ik lees deze blog al even, met plezier en interesse, maar zou normaal gesproken nooit reageren. Dit vind ik echter zo ongelooflijk bijzonder dat ik het niet kan laten. Ik heb met mijn mond open haar website zitten lezen.


Door Liliane op 6 juni 2014

Geweldig! Voorbeeldig!
Jullie vertrouwen geeft mij vertrouwen in het universum en onze kracht als mens. Natuurlijke genezing hebben we in eigen hand, naar blijkt.
Maar toch, je moet het maar doen en er in blijven geloven.
Nog verder heel veel succes gewenst.
Hele mooie CD.


Door Greet op 6 juni 2014

Heel bijzonder ! God is goed !
Mooie CD zit ,m nu te luisteren.
Veel succes !


Door alma op 6 juni 2014

Super goed. Blijf vertrouwen. Jullie zijn een voorbeeld.

Plaats een reactie


*